JOODS KORENFESTIVAL

5-jarig jubileum van het Joods Korenfestival.
Het was een zonnige zondag op deze eerste dag van de lente.We reden met zijn vijven en een opperbeste stemming en veel zin van Nijmegen naar de Sjoel in Amsterdam.
10 koren treden er op en wij zouden de 1e zijn.De reis ging voorspoedig.De sjoel was makkelijk te vinden: gevestigd in een groot gemeenschapsgebouw met veel extra kamers,zalen en een grote ,hoge maar lischte hal.Het was er al druk toen we binnenkwamen, veel mensen,veel geluid en veel kinderstemmen.Iedereen leek elkaar te zoeken en te roepen om zijn/haar weg te vinden.

Wij waren ruim op tijd aanwezig.Daardoor konden we rustig op ons gemak een kop koffie drinken genieten van die lekkere broodjes,die de organisatie al had klaargemaakt en … uitkijken naar de rest van ons koor die nog moesten komen. Dat was anders voor de latere binnenkomers.Ze hadden weinig tijd om te relaxen en zich voor te bereiden.En dan …moesten we snel gaan oefenen.


Jammer ,want ook Henk had weinig rusttijd gekregen.Onze voorbereiding verliep wat gestrest.Te weinig tijd en alles moest te snel.Ook de organisatie verliep wanordelijk: wachten op de mevrouw die ons naar de oefenruimte zou brengen, de trap op naar de 3e verdieping,dichte deuren en weer terug naar beneden.Dan maar langs de andere kant weer omhoog. Wij hadden onze zorg om Henk en Bob, want het was vermoeiend.

Lopend naar het podium waren we nog steeds wat wanordelijk. Het podium bleek erg smal en we hadden weinig mogelijkheid onze door Petra ingestudeerde bewegingen te laten.
Dat was de pech zijde van onze zondag. Daartegenover staat een ervaring die we toch niet hadden willen missen.Wij hadden goed geoefend tot Henk een maand van te voren ziek werd.Met Ineke,Mirjam en Angelique konden we gelukkig verder(ook wel wat wanordelijk) en toen Petra de leiding nam werden we weer sterk genoeg om op te kunnen treden. En uiteindelijk was Henk toch ook weer terug. Iedereen had er nu zin in..
En zo kwamen we in Amsterdam aan..

Onze presentatie begon wat onzeker met Lu Y’hi,een van onze mooiste liederen.Twee groepjes die ieder naar een andere kant de verte af turen tot we uiteindelijk het huisje met het rode dak ontwaren. Het einde van de weg waar we hopen dat onze wensen in vervulling mogen gaan. Sisu et Yerusalayim konden we uit volle borst zingen.Onze kracht was terug. Abre Tu het ladino liefdesliedje had een duidelijke vorm van Petra meegekregen ( vrouwen in een halve cirkel en de mannen met een roos die ervoor kwamen staan) en het lukte goed.En na Esa Enai hadden we met Adon Olam waarin Jonathan de Solo zong, tenslotte een echte klapper. Iedereen in de zaal klapte mee op de maat.
We hadden het toch maar gered ondanks alle pech bij de voorbereiding. En .. Henk is weer terug en kon met Petra als vanouds weer begeleiden.Willen wij niet vergeten dat Ernst speciaal uit Israel is gekomen om ook mee te kunnen zingen.
Al met al het was de moeite waard en zeker goed voor een herhaling. Afra de Wit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *